UDEN - Wie donderdagmiddag langs Kindcentrum De Vlonder liep, keek even op. Op de parkeerplaats stond een ambulance met zwaailichten aan. Geen spoedmelding dit keer, maar een bijzonder lesmoment. Leerlingen van de BSO uit groep 3 en 4 stonden keurig in de rij, zichtbaar vol verwachting. Eén voor één mochten ze plaatsnemen achter het stuur en een kijkje nemen in de ambulance. “Dit vergeet je niet snel”, glundert een van de kinderen.
Door: Peter Noy
De ambulance was geen toevalstreffer. Op school staat het thema ‘ziek en ziekenhuis’ centraal en dat wordt kindcentrum-breed doorgetrokken, vertelt meester Ruud. “In de klas praten we erover, maar nu kunnen ze het écht zien en ervaren. Dat maakt veel meer indruk.” De ambulancebroeder nam ruim de tijd om alles uit te leggen: van brancard tot sirene. De nieuwsgierigheid was groot. “Ze willen alles weten: wat doet dit knopje, waar ligt de patiënt, hoe snel kan zo’n ambulance rijden?”
Volgens meester Ruud draait het om meer dan alleen kennis. “Het gaat ook om maatschappelijke betrokkenheid. Kinderen leren wat er gebeurt als iemand ziek is en wie er dan helpt.” Dat persoonlijke contact maakt het verschil. “Je ziet hun ogen groter worden. Dan weet je: dit komt binnen.” De school blijft inzetten op dit soort praktijkmomenten. “We willen leren leuk en betekenisvol maken”, zegt Ruud. “Misschien zit hier wel een toekomstige ambulancebroeder of -zuster tussen.” Voor nu overheerst vooral enthousiasme. Terwijl de laatste leerling uitstapt, klinkt het al: “Wanneer komt hij weer?”